Inmiddels zijn we al weer 3 weken verder en is het volgende week eindelijk zo ver. Nog 4 dagen werken en de vakantie begint. Je kunt je niet voorstellen hoe ik hier naartoe heb geleefd.
Na al die maanden van plannen en vooruitzichten is het zover. Ik kan alleen nog maar aan onze vakantie denken, en erover praten.
Terugkijkend op de afgelopen maanden is het bijzonder hoe snel de tijd is gegaan.
Toen ik 4 jaar geleden als beursmanager aan de slag ging, wist ik dat ik de kans kreeg om eens goed rond te kijken voor als ik zelf nog eens de stap zou gaan wagen.
Al heb ik meer dan genoeg gelegenheid gehad om op de Love & Marriage Beurzen rond te kijken, het viel uiteindelijk niet mee.
Zodra ik de kans kreeg, heb ik tijdens de wat rustigere momenten op de beurs bij de juweliers hun collectie trouwringen bekeken en de favoriete exemplaren om mijn vinger laten glijden. Ook heb ik de japonnen van de bruidsmodezaken bewonderd. Ik wist al vanaf het eerste moment dat ik nooit zou trouwen in een ‘echte’ trouwjapon. Want tja, het past gewoonweg niet bij mij, en bij mijn droom van trouwen op een bounty eiland.
Het is vrij makkelijk om aan te geven wat je niet leuk vindt, en wat niet bij je past, maar vindt maar eens dé trouwring en dé jurk.
Eén van mijn favoriete exposanten heeft eens gezegd dat als ik zou gaan trouwen, hij me dan met een limousine zou ophalen om naar het stadhuis te brengen. Later maakten we daar grapjes over, omdat hij de limo dan zou moeten overvliegen naar Maleisie. Toen kwam hij, Hans Looijmans van Willy’s Trouwauto’s & Limousines, met het briljante plan dat ik toch ook vervoer naar Schiphol nodig zou hebben.
En zo geschiedde; volgende week zaterdag rijdt om 7.45u de limo en haar fantastische chauffeur bij ons voor!
Hoezo begint onze vakantie in stijl?!
Dan de jurk. Ik had me steeds voorgenomen om een leuk zomers jurkje in Maleisie te laten maken. Ik was er zo ongeveer qua kleur en model al uit wat ik wilde, en wat denk je?
Op de Love & Marriage Beurs in Rotterdam Ahoy zag ik DE japon gewoon op de catwalk voorbij komen!
Mijn mond viel echt open van verbazing.
Op zo’n moment is mijn functie van beursmanager echt een uitkomst. Ik ben meteen naar de kleedkamers van de modellen gerend en riep tegen de kleedsters dat ik dé japon had gezien.
Achteraf heeft het er waarschijnlijk dolkomisch uitgezien: een overenthousiaste en hyperactieve beursmanager die, zodra het model de japon uittrok, niet wist hoe snel ze zich erin moest hijsen.
Maar, DIT WAS ‘EM!
Het was een van de jurkjes uit de lijn van Cocktail by Night van Avenue Bruidsmode.
De directeur heeft savonds nog een nieuw exemplaar opgehaald uit de zaak en zondag was ie de mijne. Verbazingwekkend hoe snel zoiets kan gaan.
Ik had verwacht dat een trouwring kiezen het allermoeilijkst zou zijn aangezien je iets moet uitkiezen wat je voor de rest van je leven draagt maar dat viel uiteindelijk echt mee. Ik ga altijd op mijn gevoel af en dan kom ik steeds uit bij mijn eerste keus.
Ik heb 2 jaar geleden op één van de beurzen eens DE trouwring aangehad. Ik heb in de tussenliggende tijd tientallen andere ringen gepast en uiteindelijk kwam ik toch weer bij dat ene model uit. Trouwbestemming en jaartal erin laten graveren en klaar is kees. Ook de ringen heb ik bij een van mijn exposanten uitgekozen, Zazare Diamonds.